↑ Terug naar Publicaties

12 december 2012 – Joop.nl

Dit artikel is ook hier online te lezen op de website van Joop.nl (onderdeel van VARA).

 

Groen en geld

12 december 2012 Reageer (20) 528 x bekeken GROENRSS

Jorine Boink en Jacqueline van Dooren waren namens de Jonge Democraten aanwezig bij de klimaattop in Doha

Afgelopen vrijdag bleek dat twee weken onderhandelen in Doha onvoldoende was om te komen tot wereldwijd bindende afspraken over het klimaat. Een dag later dan gepland hebben de 195 landen slechts bewerkstelligd dat het Kyoto protocol tot 2020 verlengd wordt. Het akkoord geeft weinig blijk van ambitie. De meest vervuilende landen blijven buiten het akkoord, heldere doelen voor CO2 reductie ontbreken en structurele financiële middelen zijn niet toereikend. Hiermee wordt het negatieve beeld van de COP wederom bevestigd. Maar waar overheden achterbleven, was bij bepaalde bedrijven wel ambitie te vinden.

Allereerst beginnen steeds meer bedrijven zich te realiseren dat duurzame investeringen vaak kostenbesparingen met zich meebrengen. Een voorbeeld vormt Siemens, een koploper in het ontwikkelen van energiezuinige gebouwen. Marktpartijen zijn geïnteresseerd in deze gebouwen omdat het ze een kostenbesparing van tien tot dertig procent kan opleveren. Met dergelijke innovatieve maatregelen laten bedrijven zien dat groene producten financieel aantrekkelijk zijn.

Grote en kleine spelers
De realisatie dat duurzaamheid vaak een kostenbesparing is verdient die extra aandacht, want tot op heden blijft een algehele transitie naar een duurzame economie uit. Slechts tien tot twaalf procent van de bedrijven in de wereld heeft duurzaamheid opgenomen in de bedrijfsvoering en het percentage van  bedrijven dat zich actief inzet voor klimaatverandering is nog kleiner. De positieve uitzondering wordt gevormd door kleine bedrijven die zich specifiek richten op duurzaamheid.

De grote partijen blijven vaak achter. Die bedrijven durven de overstap niet te maken omdat het uitgestippelde beleid voortdurend wijzigt en wereldleiders geen algehele overeenstemming kunnen bereiken over bindende regels. Investeren in duurzaamheid als de regels voor belastingvoordelen en subsidies continue veranderen brengt het risico met zich mee dat winstmarges op de korte termijn zullen dalen. Dit risico wil het gros van de bedrijven niet nemen in deze economisch zware tijden.

Op de lange termijn kunnen mainstream bedrijven innovatie en verduurzaming ook om financiële redenen niet blijven negeren. Grondstoffen worden schaarser met prijsstijgingen tot gevolg, en burgers en bedrijven kijken juist in deze economisch moeilijke tijden kritisch naar hun uitgaven. Bedrijven als Unilever, General Electric en AkzoNobel zagen hun winstmarges als gevolg van de prijsstijgingen dalen. Voor een land als Nederland heeft dit grote gevolgen.

De vervuiler moet betalen
Wij zijn voor onze grondstoffen grotendeels afhankelijk van het buitenland. Daarom zou Nederland een voortrekkersrol op zich moeten nemen bij het verwezenlijken van een circulaire economie, ook om haar eigen bedrijven weerbaar te maken. De mogelijkheden zijn legio: de vervuiler zou, meer dan nu het geval is, moeten betalen zodat bedrijven de prikkel tot verduurzamen sterker voelen. Daarnaast kan men denken aan het verbeteren van het spoornet zodat vervoer per trein, dat duuzamer is, rendabeler wordt.

Dit soort maatregelen kan Nederland haar achterstand in duurzaamheid en innovatie doen inlopen en de nationale economie een positieve impuls geven. De vervolgstap zetten kan de Nederlandse overheid echter niet alleen. Samen met andere welwillende landen, bedrijven en wetenschappers zullen zij een ‘coalition of the willing’ moeten vormen om de nodige maatregelen en financieringsmechanismen te ontwikkelen. Wanneer de koplopers vrijwillig kiezen voor duurzaamheid zal er uiteindelijk een standaard worden gecreëerd waar de rest van de wereld niet meer omheen kan.

De handels- en exportgeest van de Nederlanders heeft ons veel gebracht, maar wanneer het de klimaatverandering betreft overheerst het oogpunt dat duurzaamheid slechts op idealistische gronden verdedigd kan worden nog te vaak. Dat is grotendeels ten onrechte want door te focussen op groene groei kunnen winstmarges nu en in de toekomst blijvend worden verhoogd.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>