Terug naar Op weg naar Tibet

Reizen door Zuid-India

1 juni 2010
India India , Dharmsla  42°

 

Ik ben alweer een weekje terug op mijn vertrouwde stekkie, en hier dan eindelijk verslag van mijn reis door Zuid-India!

Eerst dus het Interfaith Dialogue Program. Dat was heel gezellig en leerzaam. Ik ben vooral opgetrokken met twee Indiase studentes, leuk om hun verhalen te horen over dit land. Ze zijn hartstikke modern; ze gaan uit, eentje rookt (dat wordt echt gezien als een grote zonde voor vrouwen!), studeren dus en zijn zich erg bewust van de situatie in hun land. Was gezellig om eens met een beetje dezelfde mensen om te gaan als ik, maar dan Indiërs. Verder zat er in de groep een over-enthousiaste yogaleraar. Ik heb niet elke dag mee gedaan (om 6.00 uur beginnen met yoga!) maar het voegde zeker wat toe, en op z’n tijd was het best lekker om een beetje te rekken en strekken.

De eerste paar dagen waren voor mij het indrukwekkendst. Toen ik bij de Sikhs kwam dacht ik echt: je verdraait een paar woorden en namen, en sommige grotere dingen, maar de kern is hetzelfde als in het Christendom. Die kern werd ook nog even bevestigd bij de Islam. Het Hindoeïsme, Jaïnisme en Boeddhisme hebben niet 1 God en geloven in reïncarnatie, dus daar is het verschil iets groter mee, maar ik heb echt ontdekt dat alle religies gebaseerd zijn op naastenliefde, wederzijds respect, zorgen voor elkaar en de natuur, en werken aan wereldvrede. Prachtig! Maar waarom er dan toch zo veel oorlogen zijn, sommige ook gebaseerd op religie…. Zucht!

De Islam was erg gezellig, een heel aardige man die alles uit wilde leggen en best erg open was! Eerst herhaalden we nog even dat Islam vrede betekent, en dat jihad betekent ‘strijden’ of ‘ moeite doen voor’ maar dat dat vooral in positieve zin gebruikt wordt in de Koran. Wij waren dus ook jihadi, want we zetten ons in om religies te begrijpen. Ik dacht dat de meeste mensen dit wel wisten, of in ieder geval wisten dat de Islam niet per definitie gewelddadig is, verre van, maar, het bleek dat veel Tibetanen de gebruikelijke vooroordelen over de islam hadden, zoals je die in de krant leest. Gelukkig zijn die nu opgelost! En voor degenen die dit lezen en het ook nog niet wisten: lees alsjeblieft wat meer over de Islam, of vraag me er naar als ik terug ben! De islam is een mooi geloof.

We hebben er ook pittige discussies gevoerd over de reden waarom vrouwen een hoofddoek dragen, en waarom mensen vlees eten. Eigenlijk slaat dat laatste ook gewoon (bijna) nergens op vind ik! Af en toe, oke, en ik ben niet meteen 100% vegetariër geworden, maar ik ga echt nog veel minder vlees eten als ik in Nederland terug kom. Hier in India doe ik dat al bijna nooit. Maar goed, de moslim zei dat als we geen vlees zouden eten, we nu met een enorm overschot aan kippen etc zouden zitten… Zie je het voor je? Ooit gehoord van bio-INDUSTRIE?!. En Darwin kwam ook voorbij, ook een mooie discussie. Gelukkig had de Islam allemaal video’s om te bewijzen dat God de aarde geschapen heeft (kern van de film: prachtige natuurbeelden, lessen over hoe ingewikkeld ons lichaam werkt…. Dit is zo mooi, bijzonder, in evenwicht… Dus God moet het wel gecreëerd hebben. Ik mis even 1 stap er tussen in?? De argumenten??). Maar zoals ik al zei, het was een super aardige man en hij wilde graag met ons discussiëren! Leuk.

Het Christendom was heel herkenbaar, er was niet veel anders dan in Nederland. Eigenlijks niks! We zijn ook naar de kerk geweest en naar een weeshuis. Een klein weeshuis, genaamd ‘Angels Orphanage’ met plek voor 17 kinderen geloof ik, maar wij hebben er een stuk of 10 ontmoet. Daar hebben we wat spelletjes mee gedaan, we kregen lunch, en we hebben met z’n allen een donatie en wat boeken gegeven. De ‘moeder’ die het runde was echt een bewonderenswaardige vrouw! Heel hartelijk, en een goede kok. Mooi om te zien. De sfeer was gelukkig erg opgewekt, niet van ‘kijk die arme kindertjes eens’. Het waren lieve kinderen. Maar natuurlijk is het lastig om zo te leven, en voor die moeder om rond te komen.

Toen namen we de bus naar Shravanabelagola (welke plaats?!) om daar het Jaïnisme te bestuderen. Dat is volledig gebaseerd op geweldloosheid naar mens en dier. Monniken dragen zelfs geen kleren (want dat is een statussymbool), vegen de vloer om niet per ongeluk op beestjes te gaan zitten, en Jaïnisten eten geen dingen die onder de grond groeien omdat ze niet weten of er dieren door geleden hebben bij het verwijderen van de groenten etc. uit de grond. Nobele principes, maar lijkt me toch lastig om je er aan te houden. We hebben hier 2 mooie tempels bezocht en 2 heilige bergen beklommen. Bovenop de eerste, maar 300 traptreden hoog, was een grot met voetafdruk van Muni Bhardra Bahu, een heilige. We hebben even in deze grot zitten mediteren, dat was wel een bijzondere ervaring! De volgende morgen beklommen we vroeg (om 7.00 uur) de echte berg – 600 treden hoog. Bovenop is een tempel met het grootste beeld van een persoon dat uit 1 stuk steen is gemaakt – 17 meter hoog, een beeld van de zoon van de eerste Tirthankara (verlicht wezen, er waren er 24 in totaal). Toen we de top hadden bereikt mochten we aan de achterkant van het beeld – met dus prachtig uitzicht in dubbel opzicht Wink – onze yoga doen. Mooi!!!

Vervolgens busten we naar Mysore, waar we in de Rama Krishna ashram verbleven. Hier waren de regels erg streng – jongens en meiden strikt gescheiden (wat vaak al natuurlijk gebeurde bij ons); je mocht niet in je eentje rondlopen in de prachtige tuinen en je moest je precies aan het tijdschema houden. De Rama Krishna beweging is niet zo religieus, maar meer gericht op sociaal werk. Maar Rama Krishna was ook een hindoe en dus leerden ze ons ook wat over het hindoeïsme. We hebben ook gediscussieerd over het kastestelsel, want dat is in India nog zo aanwezig. Er zijn 4 kaste (en de kastelozen), het zijn sociale lagen waarin je geboren wordt, en dat bepaalt je status voor de rest van je leven.
Daarnaast ben ik ook een middagje op stap geweest in Mysore zelf: ik heb het paleis van de Maharadja bezocht (in sneltreinvaart!) en daarna een vriendin uit Nederland, Rian, ontmoet. Het was kort, maar krachtig Wink het was fijn om even met een bekende, een Nederlandse te praten! Zij deed onderzoek in Mysore voor haar Master.

De laatste plaats die we bezochten was Bylakuppe, een Tibetaanse nederzetting, waar we het Boeddhisme bestudeerden. Het was hier schitterend, hartstikke groen, ruim en rustig! En we verbleven in relaxte kamers met zowaar een westerse douche (normaal was het even afspoelen met een emmer ijskoud tot lauw water), geen muggen (die hadden me lekgeprikt in Bangalore Sad ), en geen kikkers in het (Indiase!) toilet (zoals in Mysore). En we verbleven in een soort hostel van een klooster, dus het was heel rustig, het echte leven met auto’s en winkels was ver weg. Een detail was alleen dat ik er helemaal niet mocht zijn, omdat je een speciale vergunning nodig hebt om er te verblijven. En omdat er wat hoge Indiase gasten waren, liep de politie er ook rond…. Dus ik moest een paar keer ‘schuilen’ boven, toen de rest theedronk beneden. Maar ze hebben me niet ontdekt haha. Maar het was wel een beetje eng! Omdat ik India nog niet echt uit wilde, verder zullen ze niks met me doen.
Daarnaast hebben we ons dus verdiept in het Boeddhisme, over de opleiding van de monniken (25 jaar!) en nonnen (9 jaar) en de basisprincipes, die ik eigenlijk al wist. Maar we hebben er ook wat tempels bekeken. Ik vind die Boeddhistische tempels toch zo mooi! Ik zou er echt een dag kunnen blijven om te kijken naar alle schilderingen, doeken, beelden…. Maar zoveel tijd hadden we niet. Gelukkig is er hier om de hoek ook eentje, in Dharamsala.
Daarnaast hadden we het voorrecht om 2 belangrijke dingen te zien: 1. De bovenste verdiepingen van een tempel waar de vorige abt opgebaard ligt en 2. Het privé kantoortje van de Dalai Lama waar hij verblijft als hij in die regio is! Dat was wel echt super.
Daarnaast is er nog een bijzonder verhaal over de abt die vorig jaar is overleden. 49 dagen nadat hij was overleden (dat is de periode van rouw, waarna iemand gereïncarneerd is) verscheen er een ronde regenboog rondom de tempel waar hij opgebaard ligt. En na zijn dood keken de beelden droeviger dan normaal. Ik heb er een filmpje van maar dat staat nog niet op internet, ik hoop het wel met jullie te delen. Ik vond het namelijk erg indrukwekkend om het filmpje te zien, en daarom ook vooral toen ik zelf in dit gebied was!

Toen zat het programma er op en ging ik zelf verder reizen. Eerst sliep ik nog een (half) nachtje in Bangalore, om vervolgens ’s morgensvroeg naar Goa te vliegen. Dat is normaal heel toeristisch, maar nu was het niet meer het seizoen (te warm… dat was te merken!) dus was het totaal uitgestorven. Het strand was ook niet zo leuk als gehoopt en gehoord: je moest met je kleren aan de zee in, en de zee was te wild om echt te zwemmen dus het bleef bij een beetje poedelen. En het was ook wel weer wennen dat ik alleen was, ik miste m’n 21 nieuwe vriendjes! De tweede dag ben ik daarom op een georganiseerde bustour door Zuid-Goa gegaan. We hebben de grootste Christelijke kerk van Azië gezien, wat mooie stranden, het wassenbeeldenmuseum (haha! Het laatste avondmaal van was… Ziet er niet uit!), het eerste geautomatiseerde museum van India, dat is een huis van de voormalige Portugese kolonisten (maar het werkte eerst niet!), een Hindoeïstische tempel, en een aquarium. Dat laatste was wel oke, maar de Indiërs mishandelden de vissen… er was namelijk 1 aquarium om met de vissen te spelen (?!). Echt verschrikkelijk om te zien, ik heb er wat van gezegd… maar ja. Tot ze doordringen is toch lastiger.
Mijn laatste dag in Goa ging ik naar nog iets leukers: de tropical spice farm plantation! Eerst kreeg ik een rondleiding door de kruidentuin. Nu heb ik gezien hoe peper, nootmuskaat, vanille, kaneel, ananas, saffraan, en nog veel meer groeit. Ik vond het heel leuk! En het zet je wel aan het denken: best raar dat wij al die dingen gebruiken en dat normaal vinden, terwijl ik hiervoor totaal niet wist hoe de plant ervan uit ziet. Net als dat kinderen zeggen dat melk uit een pak komt en niet uit een koe.
Na de rondleiding was er lunch op een bananenblad – de aroma’s die daaruit vrijkomen zijn gezond voor je. Prima, het was ook hartstikke lekker Very Happy. En toen begon het echt bijzondere: een ritje op een olifant! Er waren 2 olifanten, vastgebonden dus niet echt wild, maar toch. Het was leuk! De gids was eng, de olifant ruw en harig, maar het was leuk! En ik heb er leuke foto’s van.

Toen bracht ik weer eens een nachtje door in de trein, naar Mumbai (=Bombay). Nu in de klasse zonder airco, met 3 bedjes boven elkaar ipv 2. Maar dat ging wel prima! Zowaar redelijk geslapen. In Mumbai eerst een hotelletje gezocht (prima, maar een gedeelde badkamer is toch niet optimaal…). Toen lekker rondgelopen daar, het was fijn weer in een grote stad te zijn. Restaurantjes met airco waren alleen moeilijk te vinden :S dus ben ik in een super-de-luxe hotel beland waar ze me wel koffie wilden serveren in de lobby! Zo lief! Toen ging ik naar de Gate of India (ja ook hier is die!) en toen naar Elephanta Island. Daar zijn wat oude stenen beelden, Boeddhistisch. Ook van degene die Mount Kailash heeft opgericht naar het verhaal gaat, en die berg hoop ik te bezoeken in Tibet! Verder was het niet zo bijzonder. In Mumbai heb ik verder rustig aan gedaan, lekker naar de nieuwste Bollywoodfilm geweest (Kites, niet echt top), geinternet (bijna m’n i-pod verloren aan het internetcafé, maar ze hadden m bewaard!), en van airco restaurant naar airco restaurant gehopt haha. Er is wel nog veel meer in Mumbai te zien, maar dat ligt allemaal redelijk verspreid. Misschien een volgende keer!

Toen vloog ik weer terug naar Delhi, en daar kon ik eigenlijk niks meer doen voor de bus naar Dharamsala vertrok. Oja wel een ding gedaan: een heerlijk gezichtsmaskertje/massage genomen! Ja je moet wat met je tijd… en je slechte huid door de zon, strand, uitlaatgassen, India…

En nu ben ik alweer een week terug op m’n vertrouwde stekkie. Het reizen was leuk, maar ook best vermoeiend, zeker in je eentje. Je moet toch echt altijd alert zijn. Volgende keer gezellig samen met Sjoerd! Daar kijk ik wel naar uit, maar ik moet nu eerst nog eventjes m’n stage afronden… en eerlijk gezegd bevalt het me hier nog prima, dus ik ga lekker genieten van de laatste 1,5 maand!

Liefs Jacqueline

P.S.: foto’s van dit avontuur staan hier:
http://www.mijnalbum.nl/Album=BIQZWG7Z

Geef een reactie

Your email address will not be published.